Joop Sjollema : een bekende onbekende in de Nederlandse kunst

In de vorige eeuw gold Sjollema als een talentvol graficus en begenadigd portrettist. Tijdens de wederopbouw maakte hij omvangrijke monumentale kunstwerken voor grote nieuwbouwprojecten. Sjollema leefde voor zijn werk. Vrijwel tot aan zijn dood bleef hij vrij werk maken.
Behalve als beeldend kunstenaar profileerde Sjollema zich ook als kunstcriticus en organisator. Zo schreef hij regelmatig voor het tijdschrift Kroniek van kunst en cultuur en volgde hij in 1949 Kees Verwey op als voorzitter van de Nederlandse Aquarelistenkring. Hij vervulde deze functie tot 1957.
In de jaren zestig zette hij zich in voor de uit de gratie geraakte klassiek moderne schilder- en beeldhouwkunst. In de humaniste Henriette Polak vond hij in deze strijd een metgezel. Met financiële steun van haar kon Sjollema een stichting oprichten die tot doel had een museum voor deze Nederlandse kunst op te richten. Dit resulteerde in 1975 tot de opening van Museum Henriette Polak in Zutphen.
Tegenwoordig is er relatief weinig aandacht voor deze veelzijdige kunstenaar. Tot op de dag van vandaag ontbreekt er een uitgebreide monografie over zijn kunstenaarschap.